Icesave samningarnir komnir á netið

Jæja hér gefur að líta samningana um endurgreiðslu á Icesaveskuldum Íslendinga.

http://icesave3.wordpress.com

Dræm kjörsókn

Rúm 60% kjósenda sátu heima í gær. Dapurleg staðreynd. Auðvitað hefði margt betur mátt fara í undirbúningi kosninganna til Stjórnlagaþings. Nú stendur eftir hver niðurstaða þingsins verður. Eitt er víst - umboð Stjórnlagaþingsins er ekki ótvírætt með svo litla kjörsókn á bakvið sig.

Ég óska þeim er náðu kjöri velfarnaðar með ósk um farsæla niðurstöðu fyrir þjóðina.

Sáttmáli

Ef þið viljið ráða - mætið þá á kjörstað á morgun.

Stjórnarskrá = Samfélagssátt-máli

Þór L. Siefel/Tora Victoria

#9827

Að tryggja það að farið sé eftir Stjórnarskránni.

Hér er hlekkur á heimildarmynd eftir Aaron Russo sem fjallar um það hvort stjórnarskrárbrot hafi verið framið í Bandaríkjum Norður Ameríku. Þessi mynd er tæpir tveir tímar og varpar fram þeirri spurningu hvort að ekki sé alltaf farið eftir því sem stendur í stjórnarskrá BNA. Ég vil vekja athygli á þessari mynd núna þegar við íslendingar erum að fara að kjósa til stjórnlagaþings. Stjórnarskráin er grunnlög og því er ákaflega mikilvægt að fólkið átti sig á mikilvægi þess sem verið er að kjósa um.

Ég hef lagt á það áherslu í mínum framboðsmálflutningi að setja þurfi inn skýrt ákvæði í stjórnarskránna um hvað gera skuli þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti. Það skiptir engu máli hversu réttlát, vel orðuð og göfug stjórnarskrá er, ef ekki er í henni ákvæði sem tekur á því þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti. Það þarf að vera niðursett fyrirfram ákveðið ferli sem fer af stað og tekur á stjórnarskrárbrotum eða grun um slíkt.

Í Bandaríkjunum er það hæstiréttur sem kveður á um það hvort stjórnarskráin er brotin. Í Þýskalandi er sérstakur stjórnlagadómstóll sem tekur á þessum málum.

Í mínum tillögum legg ég til að kallað verði til þjóðaratkvæðagreiðslu um það þegar grunur leikur á um stjórnarskrárbrot. Ég vil sjá að einn tíundi hluti kosningarbærra íslendinga, forseti lýðveldisins, helmingur alþingismanna og helmingur hæstaréttar geti kallað til þjóðaratkvæðagreiðslu þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti og lagt málið þannig í dóm þjóðarinnar.

Ég held að slíkt ákvæði myndi best tryggja það að stjórnarskráin væri virk og að réttlæti væri fylgt í úrskurði um brot á stjórnarskránni.

 

Lifið heil – lifi lýðræðið

Þór L. Stiefel

Frambjóðandi #9827

Ekki gera ekki neitt!

Mig langar að vekja athygli á áhugaverðum síðum er fjalla um kosningarnar til Stjórnlagaþings.

Fyrsta að nefna er síðan Kjóstu sem haldið er úti af Hvatningarhópi frambjóðenda til Stjórnlagaþings.

Síðan vil ég vekja athygli á Svipunni. Það var Svipan sem reið á vaðið með að kynna frambjóðendur og þar er allt unnið í sjálfboðavinnu - alveg frábært framtak!

Einnig er frábært einstaklingsframtak að finna á síðunni Stjórnlagaþing 2010. Ótrúlega flott síða og vel unnin. Á henni er gott að átta sig á frambjóðendum og raða þeim á allavega hátt, eftir titlum, póstnúmerum, aldri o.s.frv.

DV.is hefur einnig haldið úti góðri síðu um frambjóðendur. Á henni er hægt er gera einfalt próf til að finna þá sem líklegir eru til að standa þér nærri sem kjósanda. Endilega kíkið á.

Á kosningarvef Dóms- og Mannréttindaráðuneytisins er að finna allt það kynningarefni sem kynningarbæklingurinn hefur að geyma. Þar er einnig hægt að setja upp lista yfir frambjóðendur og prenta út til að taka með sér á kjörstað.

Ruv.is hefur sett inn viðtöl við alla frambjóðendur á sína síðu. Þar er nú hægt, í rólegheitum, að finna frambjóðendur og heyra þá svara því hvort breyta eigi Stjórnarskránni, hverju þá helst og af hverju þeir bjóði sig fram.

Mbl.is hefur einnig sett upp síðu sem fjallar um Stjórnlagaþingið. Þar er hægt að nálgast aðsendar greinar frá frambjóðendum, ýmsar fréttir og fréttaskýringar sem fjalla um þessar merkilegu kosningar.

Að lokum vil ég hvetja alla til að kynna sér vel frambjóðendur og mæta á kjörstað. Þessar kosningar eru svar stjórnvalda við þeim mótmælum sem átt hafa sér stað í þjóðfélaginu í kjölfar hrunsins. Ef að við ekki fjölmennum á kjörstað eru það skilaboð til stjórnvalda um að fólkinu sé sama um hvað verður. Við heimtuðum breytingar. Við fengum Stjórnlagaþing. Breyting á stjórnarháttum, aukið lýðræði og gegnsæi hefst með breytingum á sjálfri Stjórnarskránni. Ef að við gerum ekki neitt gerist ekki neitt. 

Mætum öll á kjörstað og látum í okkur heyra!

Með von um farsælt og gott Stjórnlagaþing.

Þór L. Stiefel/Tora Victoria #9827

Á að fara að eyða tíma, fé og kröftum í Stjórnlagaþing núna?

Stundum er talað um að íslendingar séu þrætugjörn þjóð. Það er vafalaust nokkuð til í því. En hitt má einnig til sanns vegar færa, að við stöndum saman þegar á reynir. Eins og í öllum góðum fjölskyldum þá eru uppi deildar meiningar um hin og þessi mál. Stjórnlagaþing og breytingar á Stjórnarskrá lýðveldisins er engin undantekning á því.

Það varð hér hrun

Eitt er þó það atriði sem flestir íslendingar eru sammála um; það varð hér hrun - efnahagslegt hrun. Við erum ámátlega að finna fyrir því á eigin skinni þessi dægrin. Það er vegið að velferðarkerfinu. Atvinnuleysi virðist komið til að vera. Fólk stendur í biðröðum eftir matargjöfum. Fátækt á Íslandi er staðreynd. Rúmlega tíu þúsund heimili eru í greiðsluerfiðleikum með lán og eiga erfitt með að ná endum saman. En eins og þrætugjörnum hættir til er verið að karpa um hverju sé að kenna og hvað beri að gera. Það er með ósk um að ég geti lagt eilítið til rökræðunnar, ekki þrætunnar, sem ég skrifa þennan pistil.

Ekki bara efnahagslegt hrun

Til að byrja með vil ég benda á að á Íslandi árið 2008 varð ekki einungis efnahagslegt hrun. Það hrundi ekki bara heilt bankakerfi. Samfélagið fékk skell. Sú hugmyndafræði, sú pólitík sem hafði ríkt um áratugaskeið er orsök þess ástands sem við erum að upplifa nú. Því miður er stór hluti þjóðarinnar enn í sömu hjólförunum og neitar að líta upp og sjá orsakasamhengi hlutanna. Íslendingar voru ekki óheppnir. Það voru ekki illviljaðir Bretar, gráðugir útrásarvíkingar, gjaldþrot erlendra banka eða slæm bankasýsla sem kom okkur í þá stöðu sem við eru í dag. Við – komum okkur í þessa stöðu. Það gerðist á löngum tíma.

Til hvers er ríkið?

Ríkið er til að vernda heildina fyrir einstaklingnum. Ríkið sér um að halda uppi lögum og reglu svo að einstaklingar eða einstakir hópar geti ekki vaðið yfir allt og alla á skítugum skónum. Ríkið sér um að innheimta skatt til að jafna kjör. Án ríkisins myndi hinn sterki, freki og samúðarlausi undiroka og kúga alla hina.  Vandamálið er bara hvað gerist þegar hinn sterki, freki og samúðarlausi nær tökum á ríkinu. Hann hefur til þess tvær leiðir. Annars vegar að ná völdum í ríkinu. Og hins vegar að slá tennurnar úr ríkinu. Þetta tvennt gerðist á Íslandi og því fór sem fór. Það er einlæg ósk mín að almenningur á Íslandi átti sig á þessu, því það er forsenda þess að raunverulegar breytingar verði og sátt og uppbygging geti orðið á okkar annars ágæta landi.

Uppbygging eða stöðnun

Stór hluti þjóðarinnar fékk áfall þegar forsætisráðherra hrunastjórnarinnar bað guð að blessa þjóðina. Þá áttuðu margir sig fyrst á alvarleika málsins. Enn fleiri fengu veruleikahroll þegar fólk safnaðist saman í þúsundum og gerði aðhlaup að Alþingi. Fólki var að verða ljóst að sú stefna sem siglt hafði verið eftir hafði leitt til strands. Almenningur heimtaði breytingar. En hverju átti að breyta? Hvað var raunverulega að? Sá sári misskilningur hefur verið allt of langlífur að hér hafi farið fram bylting. Menn tala um Búsáhaldabyltingu. Það er mikill misskilningur og afar óheppilegur. Hér varð engin bylting. Það fóru fram kröftug mótmæli. Þeim var svarað með mannabreytingum í ríkisstjórn og fjármálaeftirlitsstofnunum og bönkum. En var það það sem var að? Var nóg að breyta því?

Á að fara að eyða tíma, fé og kröftum í Stjórnlagaþing núna?

Sú umræða um að nú sé alls ekki tími til að fara í breytingar á Stjórnarskránni er dæmigerð fyrir þá firru og vanskilning sem margur hefur á því ástandi sem íslendingar nú standa frammi fyrir. Það varð hér hrun – samfélagshrun, stjórnkerfishrun og birtingarmynd þess var bankahrunið svo kallaða. Það er engin lausn að skipta út andlitum á Alþingi eða í ríkisstjórn. Það breytir engu að skipta út bankastjórum eða lengja í lánum. Ef að menn átta sig ekki á því að það er nauðsynlegt að breyta því hvernig hér er stjórnað, þá eiga menn ekki von á góðu og erfiðleikar, hatur, ósætti, misskipting og kjaraskerðing er það sem verður hlutskipti þessarar þjóðar. Sem betur fer hefur stór hluti þjóðarinnar áttað sig á þessu. Þess vegna er svo mikil þátttaka í framboði til Stjórnlagaþings. Fólk veit að það þarf að breyta hér stjórnarháttum – ekki bara um fólk í brúnni.

Fyrir ykkur hin, sem enn ekki hafið vaknað af værum blundi, eða hreinlega ekki viljið raunverulegar breytingar vil ég segja þetta:

Við stóðum mörg hver vaktina á köldum dögum í byrjun árs þegar Alþingi kom saman fyrst eftir hrun. Þeir voru margir þingmennirnir sem ætluðu sér bara að halda áfram eins og ekkert hefði í skorist. Þeim brá við þann ofsa er þeir urðu varið við hjá fólkinu fyrir utan. Það jaðraði við byltingu en menn létu sér nægja að mótmæla kröftuglega. Það vil ég segja við ykkur sem haldið að Stjórnlagaþingið sé óþarft og jafnvel skrípaleikur – Stjórnlagþing nú er rökrétt framhald kröftugra mótmæla þjóðarinnar. Breyting á Stjórnarskránni er heiðarleg tilraun til að ná fram raunverulegum breytingum á Íslandi án byltingar. Þetta er göfug tilraun til að breyta kerfinu innanfrá, á friðsaman hátt og í sæmilegri sátt. Og því skal ég lofa ykkur góðir Íslendingar; ef ekki er hægt að ná fram raunverulegum breytingum með Stjórnlagaþingi – þá er fátt annað eftir en bylting, raunveruleg bylting með tilheyrandi ofbeldi. Ég get ekki sagt það nægjanlega skýrum orðum - ef að ekki munu nást fram breytingar nú með Stjórnlagaþingi er það tvennt eitt í boði fyrir þessa þjóð: Annað hvort raunveruleg bylting, eða áframhaldandi doði, eymd og volæði lítillar þjóðar með tilheyrandi landflótta og vonleysi. Þess vegna er svo mikilvægt að við höldum Stjórnlagaþing nú og að vel takist til.

 

Lifið heil og með von um gæfuríkt og gott Stjórnlagaþing

Þór L. Stiefel/Tora Victoria
Frambjóðandi # 9827

Þarf að breyta stjórnarskrá lýðveldisins núna?

Loksins ætlar ríkisfjölmiðillinn að taka sig á og gefa frambjóðendum til stjórnlagaþings kost á að kynna sig fyrir hlustendum. Rás 1 ætlar að ráðast í það að gefa öllum frambjóðendunum kost á að svara fjórum spurningum og kynna sig og áherslur sínar í heilar fimm mínútur. Betra seint en aldrei segi ég. En líkurnar á því að hlustendur nái öllum frambjóðendum eru hverfandi og ætla ég því að birta svör mín hér við spurningunum sem ríkisútvarpið hefur sent frambjóðendum - þau koma hér:

 

Þarf að breyta stjórnarskrá lýðveldisins núna?

            Já. Það hefur staðið til alla tíð frá því að þessi þjóð öðlaðist sjálfstæði og fékk eigin stjórnarskrá að fara í allsherjar endurskoðun á stjórnarskránni. Nú þegar þjóðin hefur gengið í gegnum hremmingar og allsherjar skipbrot er tími til kominn að endurskoða stjórnkerfið frá grunni. Það varð hér samfélagsrof, sem ég vil kalla. Gjá myndaðist milli ríkra og fátækra, milli stjórnkerfisins og þjóðarinnar. Einkavæðing, sérstaklega auðlinda þjóðarinnar, kallar á það að skýrt sé kveðið á um tilhögum hlutanna. Firring stjórnmálanna undanfarin ár hrópar á það að á fólkið sé hlustað. Aukin þátttaka almennings er algert lykilatriði ef sátt á að nást og íslensk þjóð geti tekið til að byggja upp að nýju úr þeim rústum sem ráðþrota hugmyndafræði undanfarinna ára og áratuga hefur leitt af sér. Grunnurinn að þessu felst í stjórnarskrá lýðveldisins.

-        Hverju helst?

Sérstaklega þarf að taka á auðlindum þjóðarinnar og tryggja það í stjórnarskrá að auðlindir þjóðarinnar séu ævarandi í sameign þjóðarinnar. Einnig er algert lykilatriði að auka lýðræðið í landinu og koma á skipulagi sem tryggir aukna þátttöku almennings í ákvarðanatökum um öll þau mál er varða heill og framtíð þjóðarinnar.

Einnig þarf að koma inn ákvæði í stjórnarskránna um hvað gera skuli ef að grunur leikur á stjórnarskrárbroti. Ég legg til að helmingur Alþingismanna, helmingur hæstaréttar, forseti lýðveldisins og tíundi hluti kosningabærra íslendinga geti kallað eftir þjóðaratkvæðagreiðslu þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti og þannig lagt málið í dóm þjóðarinnar sjálfrar.

-        Ef ekki – af hverju ekki?

 Þarf ekki að svara þar sem ég vil breytingar.

Af hverju gefur þú kost á þér?

            Ég gef kost á mér vegna þess að ég hef sterkar skoðanir á því hvernig samfélagið getur orðið betra, réttlátara og langlífara til framtíðar. Ég gef kost á mér vegna þess að ég vil að á stjórnlagaþingi sé breiður hópur íslendinga er endurspegli þjóðina í öllum sínum fjölbreytileik. Ég gef kost á mér vegna þess að ég hef ekki áður verið í stjórnmálum og hef aldrei sett stefnuna á það að stjórna öðrum. Ég tel að á stjórnlagaþingi megi ekki  einungis vera langskólagengið fólk, á miðjum aldri með þekkingu á lögum, stjórnunarháttum, eða sérfræðingar hverju nafni sem þeir nú nefnast. Á stjórnalagþingi, sem leggur til nýja stjórnarskrá fyrir lýðveldið, á að vera fjölbreitt flóra hins almenna íslendings – eða það fólk sem á að lifa eftir þessari sömu stjórnarskrá.

 

Lifið heil!

Þór Ludwig Stiefel/Tora Victoria # 9827

 

Kynning á frambjóðendum á Café Haiti

Mig langar að vekja athygli á góðu framtaki Café Haiti. Þau eru að bjóða upp á umræðu og fyrirlestrarkvöld í tengslum við stjórnlagaþingskosningarnar. Þau kalla þetta Opinn hljóðnema og markmiðið er að gera kjósendum kleift að komast í návígi við frambjóðendur, spyrja þá spjörunum úr og fá það á hreint hvað frambjóðendur standa fyrir. Þau hjá Café Haiti hvetja aðra veitingahúsaeigendur til að koma upp álíka viðræðukvöldum og tek ég heilshugar undir það, sérstaklega þar sem fjölmiðlar eru ekki að bjóða upp á neinar pallborðsumræður eða framboðsþætti.

Hérna er hlekkur á fésbókarviðburð Café Haiti: Café Haiti

Undirritaður verður með opinn hljóðnema á Café Haiti á sunnudagskvöldið næstkomandi klukkan 20:20. Endilega fylgist með á fésbókarhlekknum til að geta mætt þeim frambjóðendum sem ykkur lýst á.

 

Gott framtak Café Haiti!

Þór L. Stiefel

Frambjóðandi #9827

Þýska stjórnarskráin framsækin

Ég birti hér í leyfisleysi úrdrátt úr pistli af ruv.is um þýsku stjórnarskrána. Það eru tvö atriði í henni sem ég vildi sérstaklega sjá að yrðu tekinn upp í nýrri íslenskri stjórnarskrá. Það er fyrsta greinin sem kveður á um að mannleg reisn njóti algerrar friðhelgi og það sé skylda ríkisvaldsins að styrkja hana og vernda. Hitt mikilvæga atriðið, og það sem ákallanlega vantar í íslensku stjórnarskrána, er ákvæði sem tekur á því þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti. Í þýsku stjórnarskránni er tekið á þessu með sérstökum stjórnlagadómstól. Mín hugmynd gengur, hins vegar, út á það að helmingur alþingismanna, helmingur hæstaréttar, forseti Íslands og einn tíundi atkvæðabærra íslendinga geti farið fram á þjóðaratkvæðagreiðslu þegar grunur leikur á stjórnarskrárbroti og lagt málið þannig í dóm þjóðarinnar sjálfrar. En hér kemur pistillinn  ritaður af Ingólfi Bjarna Sigfússyni; pistilinn, sem fjallar einnig um bandarísku stjórnarskránna, má lesa í heild sinni hér: ruv.is

 

Þýska stjórnarskráin framsækin

Þýskaland eftir seinni heimsstyrjöldina var rústir einar og við það að klofna í tvennt. Vesturveldin buðu Þjóðverjum á sínu yfirráðasvæði stofnun nýs þjóðríkis en þýskir stjórnmálamenn höfnuðu því í fyrstu. Þeir vildu hvorki stjórnarskrá, höfuðborg né ríkisstjórn, því slíkt myndi festa skiptingu landsins í sessi. En þeir skiptu að lokum um skoðun og í byrjun september 1948 settust 70 þingmenn niður í svokölluðu þingráði til að semja stjórnarskrár.

Fjarri opinberri umræðu sátu þingmennirnir, flestir eldri karlar og réðu ráðum sínum. Ofarlega í huga þeirra var að læra af sögunni, falli Weimar-lýðveldisins og hörmunga nasistatímans. Við þetta bættust áhrif hersetuveldanna, einkum Bandaríkjamanna. Þjóð sem ekki vildi stjórnarskrá fékk því grundvallarlög sem engin þekkti, voru nánast samin í reykfylltum bakherbergjum og voru ætluð til bráðabirgða. Við þetta bættist að bandamenn voru allt annað en sáttir við útkomuna en skömmu fyrir miðnætti 8. maí 1949 samþykktu 53 þingmenn nýju grundvallarlögin. 12 voru á móti. Enginn klappaði. 60 árum síðar eru grundvallarlögin enn í gildi og í Þýskalandi eru þau lifandi hluti samfélagsumræðunnar.

Stundum er talað um stjórnarskrárþjóðernisstolt, perfassungs-patriotismus. En hvað felst þá í þessum grundvallarlögum sem veldur því að þau skipta Þjóðverja svona miklu máli? Lykilsetningin er í margra augum 1. greinin. Mannleg reisn nýtur algerrar friðhelgi. Ríkisvaldinu ber skylda til að virða hana og vernda. Segja má að lögin séu leidd út frá þessum setningunum. Því í greinunum sem fylgja er þetta útskýrt og útfært. Mannréttindi eru skilgreind sem grundvallarréttindi. Þau sögð friðhelg og óframseljanleg og grundvöllur mannlegs samfélags, friðar og réttlætis í heiminum. Og til að festa þetta rækilega í sessi banna grundvallarlögin með öllu að 1. greininni sé breytt.

Lögin eru fremur ítarleg. Alls 146 greinar sem ná yfir fjölda málaflokka. Þar er meðal annars fjallað um grunnréttindi á borð við jafnrétti, frelsi einstaklingsins, trú- og tjáningarfrelsi, vernd fjölskyldunnar og hjónabandsins og skilgreindur er réttur foreldra. Einnig er tæpt á fundafrelsi og tryggð leynd símsamskipta og bréfasendinga. En einnig eru settar skorður við valdi ríkisins og rammi um lagasetningu. Í grundvallarlögunum er einnig farið rækilega í skiptingu valds sem er skiljanlegt í ljósi reynslunnar í Þýskalandi. Sérstakur stjórnlagadómstóll tryggir að ný lög og stjórnvaldsathafnir standist grundvallarlögin. Kjörnefnd þingsins velur helming dómaranna og sambandsráðið hinn helminginn. Þeir eru settir til 12 ára og mega ekki vera kjörnir aftur. Völd þeirra eru umtalsverð. Þeir geta fjallað um lög og lagabálka. Fylgjast með starfsemi stjórnmálaflokkanna og geta jafnvel bannað þá brjóti þeir í bága við grundvallarlögin. Dómurinn fjallar um valdsvið ríkis og sambandslanda og borgarar geta skotið þangað málum, svo fátt eitt sé nefnt.

 

 

Tíu dagar til kjördags.

 

Nú líður senn að kosningu til Stjórnlagaþings. Mér þykir það með ólíkindum hversu litla umfjöllun fjölmiðlar hafa gefið þessum mikilvægu kosningum, sérstaklega ríkisútvarpið. Margir kjósendur vita ekki einu sinni hvenær kjördagur er. Bara svo að lesendur þessa bloggs viti það þá er kjördagur þann 27. þessa mánaðar.

Ég sá í umræðuþætti um daginn viðtal við einn frambjóðanda og fræðimann. Ekki merkilegt viðtal en eitt sló mig þó. Viðmælandinn talaði um að þetta yrði merkilegt “forum”. Þetta er alþjóðlegt orð, mikið notað í netheimum, um spjall og umræður. Þegar maður fer inn á eitthvert “forum” getur maður spjallað og skipst á skoðunum við fólk um hin og þessi málefni. Minn málskilningur setur veigamikinn mun á þingi og forum. Það getur verið að tillögur Stjórnlagaþings séu ekki bindandi samkvæmt lögum en að kalla það forum er að tala verulega niður til þess. Ég á líka eftir að sjá það að Alþingi geti sniðgengið tillögur Stjórnlagaþings og Þjóðfundar.

Margt hefði mátt fara betur í undirbúningi þessa þings, það er flestum ljóst. En þingið skal halda og kjördagur rennur óðum upp. Að kynna sér alla 523 frambjóðendur er nánast óvinnandi vegur og ekki hjálpar umgjörð kosninganna. Við höfum flest, sem bjóðum okkur fram, sammælst um það að vera ekki að fara í auglýsingaherferðir; þetta má ekki fara að snúast um fjármagn. Mér þykir allt þetta auka á merkilegheit þessarar tilraunar. Kjósendur verða virkilega að leggja sig fram um það að kynna sér frambjóðendur, og ég hef fundið fyrir því að áhuginn er mikill.

Ég ætla hér, í þessum pistli, að leggja fram þau aðalatriði sem ég mun vilja sjá í væntanlegum breytingum á Stjórnarskrá íslenska lýðveldisins.

1. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar á Stjórnarskránni sem ekki fela í sér ákvæði um það hvað gera skuli ef ekki er farið eftir Stjórnarskránni.
2. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar sem ekki fela í sér ákvæði um það að þjóðin geti kallað eftir almennri atkvæðagreiðslu um öll þau mál er henni þykir máli skipta.
3. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar á Stjórnarskránni sem ekki kveða skýrt á um jafnt atkvæðavægi allra landsmanna.
4. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar á Stjórnarskránni sem ekki kveða á um það að einstaklingar geti boðið sig fram til Alþingis.
5. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar á Stjórnarskránni sem ekki kveða skýrt á um aðskilnað framkvæmdarvalds, löggjafarvalds og dómsvalds (nei það er langt í frá skýrt samkvæmt núverandi Stjórnarskrá).
6. Ég mun ekki samþykkja neinar breytingar á Stjórnarskránni sem ekki kveða á um algeran aðskilnað ríkis og kirkju.
7. Og síðast, en ekki síst, mun ég ekki samþykkja neinar breytingar sem ekki kveða skýrt á um að auðlindir Íslands - verið það jarðvarmi, fallvötn, drykkjarvatn, fiskveiðiauðlindir eða annað sem síðar kann að koma í ljós í iðrum jarðar eða lögsögu Íslands – verði ævarandi í þjóðareigu og enginn geti veðsett, nema þjóðin sjálf og það í almennri atkvæðagreiðslu.

 

Með von um mikla þátttöku í kosningum til Stjórnlagaþings – lifið heil.

Þór L. Stiefel # 9827